Teorija koja je prvi put predložena početkom 20. veka, a u potpunosti prihvaćena od strane naučne zajednice šezdesetih godina, unela je revoluciju u naše razumevanje geoloških procesa na Zemlji.
Prema toj teoriji, Zemljina spoljna kora, poznata kao litosfera, sastoji se od nekoliko tektonskih ploča koje se kreću po omotaču zvanom astenosfera. Ove ploče se razdvajaju duž srednjeokeanskih grebena i sudaraju se, potiskujući jedna drugu duž subdukcijskih zona.
Zone subdukcije, koje podsećaju na ožiljke na Zemljinoj površini, predstavljaju najdublje tačke na planeti prekrivene okeanima, kao što je Marijanski rov sa dubinom od oko 11 kilometara. Ove dinamičke interakcije tektonskih ploča čine samo mali deo ukupne aktivnosti koja se odvija unutar naše planete.
Iako je omotač Zemlje uglavnom čvrst, njegov gornji sloj je delimično otopljen u veoma malom procentu, što mu omogućava da teče, slično kao led u glečerima ili asfalt na putu koji se polako, ali neumorno deformiše.
Sada su se pojavile nove tvrdnje koje dolaze iz detaljne studije geoloških procesa koji objašnjavaju razdvajanje evropskog i severnoameričkog kontinenta.
Tim istraživača sa Univerziteta Derbi, predvođen dr Džordanom Fetijanom, tvrdi da Zemlja zapravo ima šest kontinenata, prema izveštaju objavljenom na portalu Earth.com. Oni ističu da razdvajanje Evrope i Severne Amerike nije potpuno završeno i da još uvek traje.
„Ovo otkriće sugeriše da se tektonske ploče Severne Amerike i Evroazije još uvek nisu u potpunosti razdvojile, suprotno tradicionalnom verovanju da se to dogodilo pre 52 miliona godina,“ izjavio je dr Fetijan, prenosi NDTV.
„U stvari, one se i dalje polako razmiču i nalaze se u procesu razdvajanja, poznatom kao riftovanje,“ dodao je on.
