Naučnici su proučavali cigle od gline koje potiču iz drevne mesopotamske civilizacije kako bi dobili nove informacije o promenama u Zemljinom magnetskom polju. Starost ovih cigli, oko 3000 godina, omogućila je istraživačima da otkriju prisustvo gvožđe oksida, pružajući fascinantan uvid u prošle promene magnetskog polja. Kroz datiranje ovih artefakata, naučnici su uspeli bolje razumeti fluktuacije Zemljinog magnetskog polja tokom istorije, što bi moglo pomoći u boljem predviđanju njegove sadašnje i buduće aktivnosti.
Ovaj istraživački rad je usko povezan s arheologijom, gde su naučnici primenili tehniku arheomagnetizma kako bi proučavali Zemljino magnetsko polje zabeleženo u materijalima izrađenim od strane ljudi. Analizirajući 32 glinene cigle, istraživači su koristili ovu tehniku za procenu okvirne starosti materijala. Odrezali su komadić svake cigle i analizirali orjentaciju mikroskopskih gvožđenih oksidnih zrnaca pomoću magnetometra. Ovaj pristup im je omogućio da rekonstruišu promene u magnetskom polju Zemlje tokom gotovo 2000 godina, od 3. do 1. milenijuma pre Hrista.
Rezultati istraživanja su otkrili Levantsku geomagnetsku anomaliju gvozdenog doba, što je neočekivan skok u snazi magnetskog polja nad područjem današnjeg Iraka između 1050. i 550. godine pre Hrista. Dodatno, analiza je pokazala kratkotrajne, dramatične promene u periodu vladavine Nebukadnezara II. između 604. i 562. godine pre Hrista. To naglašava da se Zemljino magnetsko polje može značajno promeniti unutar kratkih vremenskih razdoblja.
Ovo istraživanje, nazvano „Istraživanje geomagnetskih varijacija u drevnoj Mesopotamiji: Arheomagnetska studija natpisa na opeke od 3. do 1. milenijuma pre Hrista“, objavljeno je u časopisu „Proceedings of the National Academy of Sciences„.
