Svakog 21. februara počevši od 1999. godine obeležava se Međunarodni dan maternjeg jezika. Međunarodni dan maternjeg jezika obeleževa se sa ciljem da proslavi sve jezike u svetu, jezičku raznolikost, a time i zajednički uvaži sve različitosti koje se između ljudi pronalaze.
Kada je u pitanju srpski jezik kao maternji za većinu građana Srbije, domaći lingvisti upozoravaju da se naš jezik našao pred sve većom najezdom engleskog i da je ugrožen u meri u kojoj su to čak i jezici sa velikom tradicijom – francuski, nemački, italijanski.
U državi Srbiji, maternji jezik za većinu građana je srpski, ali se poštuju i jezici manjinski zajednica.
Najbrojniji, posle srpskog jezika je mađarski jezik, koji je najzastupljeniji na severu naše zemlje.
U službenoj upotrebi, pored srpskog jezika, još 12 jezika nacionalnih manjina (albanski, bosanski, bugarski, bunjevački, mađarski, makedonski, rumunski, rusinski, slovački, hrvatski, crnogorski i češki) na celoj teritoriji 42 jedinice lokalne samouprave, osim toga vlaški i romski jezik su u službenoj upotrebi u pojedinim naseljenim mestima.
UNESKO ukazuje da je jezička raznolikost sve ugroženija i da više od 40 procenata svetskog stanovništva nema pristup obrazovanju na jeziku koji govori ili razume.
Prema procenama, gotovo svakodnevno u svetu nestane po jedan jezik, a lingvisti prognoziraju da će od oko 6.000 jezika, do kraja 21. veka odumreti više od polovine, čak i do 90 odsto.
Generalna skupština UNESKO proklamovala je 1999. godine Dan maternjeg jezika, kao sećanje na studente koji su 21. februara 1952. godine ubijeni u Daki u Istočnom Pakistanu, danas Bangladešu, jer su protestovali zbog toga što njihov maternji jezik nije proglašen za zvanični.
