Zemljotresi, prirodna pojava na tektonski aktivnim područjima, mogu izazvati ogromne štete ako ljudi reaguju nepravilno. Kada tektonske ploče međusobno komuniciraju, oslobađaju se velike količine energije koje mogu dovesti do razaranja, meri se Rihterovom skalom, a Merkalijeva skala se koristi za procenu štete.
Postoje tri globalne zone visoke tektonske aktivnosti: Pacifički vatreni prsten, afrički rased i evroazijska zona koja uključuje jugoistočnu Evropu. Na primer, južni deo istočne obale Jadranskog mora je u četvrtak pogodio zemljotres od 4,0 stepena Rihtera, nakon serije manjih potresa.
Ovaj region je aktivan zbog sudara Jadranske ploče s Balkanskim poluostrvom, što pokreće seizmičke aktivnosti i rast planina poput Dinarida. Tektonska aktivnost Jadrana nastavlja se zbog kontinualnog pritiska Afrike prema severu.
Zemljotres između Pelješca i Mljeta, s epicentrom 17 km južno od Neuma na dubini od 10 km, destabilizuje morsku površinu i može uzrokovati cunami, iako su talasi u Jadranu obično manjih amplituda nego u Pacifiku. Međutim, plitkost Malostonskog zaliva povećava rizik od destabilizacije nivoa mora i potencijalnih šteta.
U slučaju zemljotresa, preporučuje se napuštanje zgrada koje mogu biti opasne, ali treba izbegavati bežanje na obalu jer je tu opasnost veća, posebno od cunamija. U područjima kao što je Japan, cunamiji često uzrokuju veću štetu od samog zemljotresa.
