Prema hrišćanskom verovanju, smrt je prelazak iz ovog privremenog sveta u večni nebeski život, a smrću počinje put u večnost kroz Vaskrsenje. U znak žalosti za preminulim, rodbina počinje nositi crnu odeću. Tradicionalno, žene su nosile crnu maramu, a muškarci crnu košulju ili floru. Ova praksa nošenja crnine obično traje godinu dana, tokom koje rodbina ne učestvuje u veseljima i ne peva.
Međutim, u savremenom dobu prihvatljivo je nositi crninu obavezno do 40 dana, a po želji i do pola godine ili cele godine. Bez obzira na vreme nošenja crnine, važno je naglasiti da se krsna slava i dalje slavi uobičajeno, čak se smatra da je pod tim okolnostima još potrebnije slaviti, jer se molitvama za slavu moli za pokoj duša preminulih srodnika.
Preporuka je da se u godini dana od smrti pokojnika ne organizuju veselja kao što su svadbe, žurke ili igranke. Kod svih pitanja vezanih za sahrane i običaje, preporučuje se konsultacija sa sveštenikom, s obzirom na to da se običaji razlikuju u različitim krajevima.
Prema hrišćanskom učenju, smrt je „kazna za greh“, odnosno za Adamov greh prema Bogu. Prema prvobitnom Božijem planu, prelazak čoveka iz zemaljskog života u večnost trebao je biti bezbolan, sličan preobražaju duše i tela, poput leptira koji se uzdiže prema nebu.
